Bij neuro-inclusiviteit en neurodiversiteit wordt vaak meteen gedacht aan grote veranderingen op de werkvloer, beleidsplannen en officiële trainingen. Maar neuro-inclusiviteit zit ‘m niet in papierwerk, in grote plannen, het vindt plaats op de werkvloer. Je moet het kunnen voelen en ervaren. Het is het gevoel dat alles er kan en mag zijn. Dat het veilig is, vertrouwd en in verbinding. Het hoeft niet groots, het mag juist ook klein.

Het gaat niet om de grote verbouwing op kantoor, het zichtbaar oprichten van een vereniging of het verschijnen op een platform dat neurodiversiteit ondersteunt. Het gaat om de kleine dingen:

Neurodivergente medewerkers hebben vaak al hun hele leven het gevoel dat ze anders zijn, dat ze niet passen binnen het ‘normaal’ van onze samenleving. Ze zijn al hun hele leven gewend om zich aan te passen, om te maskeren wat anders is en te vergroten wat ze ‘missen’. Ze proberen jarenlang ‘te voldoen’, totdat ze opbranden of zichzelf kwijt zijn. Dit gaat gepaard met hoge kosten en talent gaat verloren. We zijn allemaal uniek en juist daar schuilt kracht, creativiteit, innovatie en wijsheid. Dat zouden we moeten vieren, niet wegstoppen.

Neuro-inclusie hoeft niet meteen groots, het mag klein beginnen. In verbinding, voelbaar. Want daar zit de kracht. Daar zit het verschil. Daar zit de kracht van verschil.